تاریخ نویس ها!

متاسفانه در علوم انسانی برخی از روایت ها، تحلیل ها و استدلال ها به استنتاج هایی منتهی می شود که انسان ناگزیر می شود خمیرمایه را یک بار دیگر برای شاطر ورز دهد. این اتفاق بیشتر در شرایطی روی می دهد که آن اندیشمند محترم نمی خواهد از قافله فضای رسانهای جامعه عقب بماند. و لذا بی هوا اسب تحلیلش را هی می کند که پیشتاز استنتاج های علمی و دانشگاهی آن موضوع باشد. صدحیف که هی کردن بی موقع اسب نتیجه اش رمیدن این حیوان نجیب است نه رام کردن آن.
در موضوعات اخیر ایران برخی از دوستان تاریخی ما گرفتار همین عارضه شدند و عریضه ها نوشتند! البته پار و پیرار هم چنین شد و در شایعه پیدا شدن جنازه رضاشاه چه استنتاج ها که نکردند! اما قضیه این روزها از همه جالب تر بود: یک مجری جوان که مخاطبش مخالفین با تشییع پیکر شهید سلیمانی بود نه مخالفین با تفکر خودش. با شاه مقایسه شد. وقتی که اهل تاریخ متوجه شدن موضوع به تاریخ ربط پیدا کرده دست به قلم شده و نوشتند بدون آنکه بدانند از چه می نویسند تنها یک کلیپ چند ثانیهای دیده بودند.
نمی خواهم از کسی دفاع کنم این موضوع به جای خودش فرصتی بود برای مخالف و موافق سیاسی نظام ایران که از آن بهره برداری کند...
اما افسوس بر آن تاریخی که تنها با یک گزاره نوشته شود.

سوالات آزمون کتبی مصاحبه دکتری تاریخ و تمدن دانشگاه تهران 1393...